ठाण्याचे ज्ञानमंदिर: मराठी ग्रंथ संग्रहालय
ठाण्याचे ज्ञानमंदिर: मराठी ग्रंथ संग्रहालय
ठाणे शहराची ओळख केवळ औद्योगिक वसाहती किंवा निसर्गरम्य तलावांसाठीच नाही, तर आपल्या संस्कृतीप्रेमी, वाचनशील समाजासाठीदेखील आहे. या वाचनसंस्कृतीचे केंद्र म्हणजे मराठी ग्रंथ संग्रहालय. शंभर वर्षांहून अधिक काळ ठाण्याच्या बुद्धिजीवींच्या, विद्यार्थ्यांच्या आणि वाचकांच्या जीवनात हे ग्रंथालय उजेडाचा दीप ठरले आहे.
१३० वर्षांहून अधिक वर्षांची परंपरा!
[edit]या ग्रंथ संग्रहालयाची गोष्ट खूप जुनी आहे. सुमारे १३० वर्षांपूर्वी, १८९३ साली, विष्णु भास्कर तथा बाबा पटवर्धन यांच्यासारख्या दूरदृष्टीच्या व्यक्तींनी ठाण्यात सार्वजनिक मराठी ग्रंथ संग्रहालयाची मुहूर्तमेढ रोवली. एका घरातून सुरू झालेला हा प्रवास आज एका भव्य ज्ञानमंदिरात रूपांतरित झाला आहे. तेव्हापासून, ठाणे शहराच्या साहित्यिक प्रवासाची ही 'गंगा' अखंडपणे वाहत आहे, असे म्हणता येईल.
ज्ञानाचा खजिना
[edit]येथे हजारो मराठी तसेच इतर भाषांतील ग्रंथ आहेत — साहित्य, इतिहास, समाजशास्त्र, विज्ञान, तत्वज्ञान अशा सर्व विषयांवरील. मराठी लेखकांची प्राचीन ते आधुनिक अशी समृद्ध परंपरा येथे जपली गेली आहे. अनेक दुर्मीळ हस्तलिखिते, जुन्या नियतकालिकांचे अंक आणि संदर्भग्रंथ इथे आजही सुरक्षित ठेवलेले आहेत.
वाचन संस्कृतीचे केंद्र
[edit]शहरातील विद्यार्थी, संशोधक, शिक्षक आणि ज्येष्ठ नागरिक यांच्यासाठी हे ठिकाण म्हणजे एक ‘ज्ञानमंदिर’ आहे. सकाळपासून संध्याकाळपर्यंत इथे शांत वाचनालयात वाचक तल्लीन होऊन अभ्यास करताना दिसतात. अनेक ठाणेकरांची वाचनाची सवय इथूनच सुरू झाली. आज डिजिटल युगातही या ग्रंथालयाचे दालन जिवंत आहे — कारण येथे वाचन हा सवय नसून संस्कार आहे.
आधुनिकतेकडे वाटचाल
[edit]नवीन काळानुसार ग्रंथालयाने स्वतःला बदलले आहे. संगणकीकृत सूची, ई-बुक्सची सुविधा, आणि तरुणांसाठी खास वाचनगट यामुळे हे केंद्र अधिक लोकाभिमुख बनले आहे. अनेक सांस्कृतिक कार्यक्रम, साहित्य चर्चा, आणि पुस्तक प्रकाशन समारंभ येथे होत असतात. त्यामुळे हे फक्त पुस्तकांचे घर राहिले नाही, तर ठाण्याच्या विचारजीवनाचे केंद्र झाले आहे.
ठाण्याचा अभिमान
[edit]मराठी ग्रंथ संग्रहालय हे ठाण्याच्या सांस्कृतिक आत्म्याचे प्रतीक आहे. येथे केवळ पुस्तक वाचले जात नाहीत, तर विचार निर्माण होतात. प्रत्येक ठाणेकराने या संस्थेला आपला मानाचा मुजरा करावा — कारण ज्ञानाची ही परंपरा टिकवणे ही आपली सामूहिक जबाबदारी आहे.